Verslag derde dag Theater op de Markt Neerpelt

Voorstellingen om van te dromen en om bij te zweven.

Rode Boom en Kurt Demey (B) met In de lucht

(http://www.rodeboom.be)

Waar de bomen spreken en iemand diep in de put zit en in de lucht kan zweven: fantastisch. Deze voorstelling behoort tot mijn top drie.

Deze voorstelling ging door in en rond het Klankenbos van Dommelhof. Ze werd viermaal de vrijdag en de zaterdag gebracht en was telkens uitverkocht. Het is een voorstelling voor kinderen van 6 tot 10 jaar en hun ouders. In onze groep waren er nogal wat ouders en gelukkig ook een aantal kinderen die het verhaal met hun fantasie tot een heerlijk avontuur brachten. We worden individueel uitgerust met een radio-guidesysteem waarbij we geluiden kunnen ontvangen in onze koptelefoon en zelf te horen zijn bij de anderen.

We gaan op bezoek in de radiostudio, rondgeleid door een super enthousiaste Jenny. Ronny is al even enthousiast in the air, live aan het uitzenden. We overtreden de grondregel van het studiobezoek en krijgen te horen dat Jenny, Radio Rocket heeft ingeschreven voor de wedstrijd van de Gouden Micro. Daarvoor moet Ronny wel de boswachter gaan interviewen. Wij op zoek, maar Ronny wordt opnieuw met zijn jeugdliefde Isabelle geconfronteerd. Ze speelt via de radio met zijn voeten en valt in een ongelooflijk diepe put. Wat nu? Moet Ronny zijn tocht naar de boswachter voortzetten en zijn kansen op de Gouden Micro gaaf houden of moet hij Isabelle redden? De kinderen staan voor een verscheurende keuze. De zoektocht begint. We passeren bomen die ons aanspreken, wandelen door het bos met Ronny op kop en ontdekken waar Isabelle de was heeft uitgehangen. Een sleutel naar de oplossing verdwijnt op mysterieuze wijze en we komen terecht op een rituele plek van Sarado de bosgeest waar we een soepje maken van materialen die we eerst moeten zoeken. Een kookpot steekt zichzelf in vuur en vlam en we moeten een ritueel met een steen en diverse schedels tot een goed einde brengen. Gelukkig zijn de kinderen die mee waren erg slim zodat Isabelle kan gered worden, want nu loopt ze nog rond als een kieken zonder kop. We gaan op bezoek bij Isabelle en zien dat ze zweeft. Ongelooflijk als je het niet zelf gezien hebt. De kinderen willen ook zweven, maar dat kan ook niet in een, twee, drie. Ze zetten hun tocht naar de boswachter verder, lopen door iets wat je normaal niet in een bos gaat vinden en vinden een mysterieuze doos met een boodschap over de Gouden micro. Loopt dit allemaal wel goed af?

Een voorstelling om van te snoepen, waar de fantasie van de kinderen het verhaal een hogere dimensie geeft. Radio maken: love is in the air. “In de lucht” is een heerlijke fantastische zoektocht van 75 minuten vol van verrassingen waarvoor mentalist en gehoornde man Kurt Demey zich verdiepte in Indische mysteries. Een aanrader.

Foto’s op Flickr: http://www.flickr.com/photos/theateropdemarkt/sets/72157637257248156/

Leandre (ES) met Chez Leandre

(http://www.leandre.es)

Op bezoek bij een meesterclown, een feest voor bezoeker en toeschouwer.

Veel volk in het Atrium voor deze gratis woordloze voorstelling. Ze lopen de deur plat om deze voorstelling te kunnen zien. Leandre komt vanuit het publiek zijn wereld binnen. Een aantal meubels worden “recht” gezet alsook een deur. Wie er op bezoek komt en in welke mate ze inspelen op de gastheer, bepaalt wat je gaat zien. Plezier genoeg met deze clown die er telkens een ander feest van maakt.

Een pakjesbezorger zorgt voor een welkomstgeschenk waar de mensen hun voeten aanvegen en een man vormt het spiegelbeeld van Leandre en komt tot de ontdekking dat Leandre een kraan van een man is. Een jongetje mag marionet spelen en verdwijnt in de ladenkast zonder bodem en een jonge dame mag een overval spelen. Gelukkig haalt Leandre een bankkaart uit een “gevonden” handtas, waar alle nuttige zaken er blijkbaar tweemaal inzitten. Een bankkaart verzilveren, ’t is een mondvol. Een dame mag een glaasje meedrinken en een mindervalide met een aanstekelijke lach mag zich uitleven. Het feestvarken krijgt een meisje met een cadeautje op bezoek.

Elke bezoeker speelt mee en dat levert veel spelplezier en kijkplezier, waarvoor het publiek dankte met een staande ovatie. Later in de namiddag trad Leandre nogmaals op ter vervanging van een voorstelling van Le Cubitus de Manchot, die wegens ziekte van een hoofrolspeler niet kon doorgaan. De voorstelling wordt ook vaak op straat gespeeld en is een aanrader, ook al heb je die meerdere keren gezien.

Foto’s met een publiek dat zich vermaakt op Flickr : http://www.flickr.com/photos/theateropdemarkt/10644595775/in/set-72157637257248156

Cie Sacékripa (Fr) met Vu

(http://www.sacekripa.com)

Vu: ’t is ongezien

Sacekripa: dat kun je met geen woorden beschrijven.

C’est du jamais vu. C’est formidable.

Deze voorstelling behoort ook tot mijn top-drie van het festival.

Vorige editie van Theater op de Markt in Hasselt wist Sacékripa ons al aangenaam te verrassen met hun première van Marée Basse. Nu zijn we dolenthousiast over de solovoorstelling van jongleur Etienne Manceau die zijn inventiviteit botviert met huis- en keukengerief. Drie voorstellingen in de dansstudio die telkens uitverkocht waren en dat is niet te verwonderen als je “Vu” gezien hebt.

Het is behelpen met maar één elektrisch snoer, maar het is genoeg om een waterkoker of een broodrooster tot toeren te brengen die ongelooflijk inventief zijn. Etienne weet hoe hij een cup of tea moet zetten. Voor de toeschouwer een belevenis om mee te maken, hoe hij zijn tea op smaak weet te brengen met suiker en melk. De man draagt gelukkig een bril en houdt van lange vingers en is onhandig met lucifers. Gelukkig is hij handig met een kapmes. Een toeschouwer die behulpzaam is krijgt voor zijn hulp al of niet een snoepje. Het is een voorstelling om van te snoepen, om vingers aan af te likken, met veel ongelooflijke manieren om huis- en keukengerief te gebruiken. Het maakt het leven een stuk eenvoudiger. Alleen Etienne heeft er aan gedacht om ze in deze voorstelling te tonen. Deze jongleur laat zich hier van een andere kant, als droge komiek kennen. Een boeiende voorstelling met veel verrassingen, zelfs achter de schermen. Het publiek was er dol op en gaf een staande ovatie. “Vu”, gezien het ongeziene succes, een voorstelling om meerdere keren te zien.

Les Krilati (Fr) met Racines

(http://www.leskrilati.com)

Een circusvoorstelling waar de artiesten de boom in konden.

De voorstelling Racines, aangekondigd als een Belgische première, was al eens te gast tijdens het Atlasfestival in Antwerpen. In de niet volledig bezette schouwburg van Dommelhof werd op scene een reusachtige boom neergezet en het verhaal omtrent de ballingschap van drie mannen en een vrouw schiep heel wat verwachtingen, die voor mij onvoldoende werden ingelost. Het spel bleef te beperkt en kon creatiever aangepakt worden. Terwijl de ene artiest zijn circusnummer brengt, staan de andere te kijken. Er wordt knap gejongleerd met 1 tot 5 kegels en de muziek wordt versterkt als een bijl in een blok hout terecht komt en gevolgd wordt door een handenstand op blokken hout die weggeduwd worden. De boom wordt gebruikt om in te klimmen, te hangen, te glijden en om er naar een Chinese mast te springen, maar het verhaal komt niet voldoende uit de verf. Leuk is wel hoe een man in een omgekeerde ton probeert zijn natte kleren te wisselen. Knappe handenstandacrobatie en een onuitgewerkte storm die een einde aan de voorstelling maakt, waar de menselijke relaties onvoldoende onze alledaagse menselijke relaties weerspiegelden.

Cie Bakélite (Fr) met Braquage

(http://www.compagnie-bakelite.com)

Billy, crimineel goed. Verbeelding en technisch vernuft aan de macht. Misdaad in New-york tussen de rekken.

De kleine crimineel maakt er een groteske overval van. Super leuk en technisch erg inventief, deze voorstelling tussen de rekken, die met enige fantasie, de te kraken bank in New-York weergeven. Met allerlei alledaagse objecten weet Olivier Rannou een bankoverval te brengen waarin hijzelf, zichzelf en zijn compagnon Billy speelt. Hij brengt dit op een geniale manier met veel humor en fantasie. Ik zou niet graag zijn rekken aanvullen, want die liggen vol met materiaal dat helemaal niet werkt zoals je het normaal verwacht. Als een dief in de nacht komt hij op en sleept ons mee in een avontuur met achtervolgingen, inbraken, het beklimmen van torenhoge buildings, het openbreken van een koffer, het verschalken van security. Hij brengt een telefoongesprek tussen zichzelf en Billy, en kent veel pech in zijn misdadig opzet. De toeschouwer amuseert zich voortdurend en is getuige van knappe technische trucks. In het begin is er nogal wat Franse tekst die voor niet-Franstaligen nogal snel gesproken wordt, maar een mond op TV brengt ook Vlaamse uitleg. De Peetvader heerst over het misdaadmilieu en alles wordt gevisualiseerd zodat we onze eigen verbeelding even moeten richten op de verbeelding van de artiest. Gelukkig heeft Rannou een onuitputtelijke fantasie en zijn het niet alleen de hoogspanningkabels die voor hoge spanning zorgen. Hij kruipt door riolering achter de bewegende schoenen van Billy en draagt diens handen op zijn rug. Een heerlijke criminele voorstelling waarbij je ogen tekort komt en met verbazing op het puntje van je stoel vol spanning zit te kijken.

Morgen meer van dat.

Morgen hebben we nog de installatie van Cie Endogène, Nuua met Lento en Ballet Manchot van Le Cubitus du Manchot op het programma staan. Cuerdo van Karel Stets zagen we vroeger al.