Categorie archief: Verslag

Levende legende Danny Ronaldo eert zijn illustere circushelden op onnavolgbare wijze in Fidelis Fortibus

 

Een volle tent op de wereldpremière van Fidelis Fortibus vrijdagavond op het circusfestival Perplx in Marke. We wachten voor de tent van Circus Ronaldo waarvan de ingang is opgesmukt met een circusorkest en diverse artiesten met diverse disciplines zoals de goochelaar, de krachtpatser, de clown, de koorddanseres, de cowboy te paard, … Ze spreken tot de verbeelding van de toeschouwer.
Lees verder

Circustheaterfestival Perplx weet 15.000 toeschouwers te boeien in Marke

Na 29 jaar Humorologie met klemtoon op humor, kwam er dit jaar een nieuwe naam,  Perplx. Het festival wist al enkele jaren de toeschouwers te verwonderen met verrassend  circus en koos er nu voor om volledig voor het circus te gaan en jonge talenten in Vlaanderen te helpen met het coproduceren van circusprojecten die een internationale uitstraling verdienen. Het is nog even wennen aan de nieuwe naam. De naam Humorologie was dan ook een ijkpunt in de festivalwereld van de comedy en de tentoongestelde  affichedoeken op het festivalterrein herinneren daar aan. Artiesten, medewerkers en toeschouwers hebben het nog  vaak over Humorologie. Lees verder

Smells Like Circus succesvol in Gent

De Vooruit en de Expeditie van het Circuscentrum in Gent was met het festival “Smells like circus” en de bijkomende meetings van internationale organisaties zoals FACE en CircusNext  van 14 tot en met 18 januari 2015, een smeltkroes van artiesten, organisatoren, programmatoren en toeschouwers die op zoek waren naar circus met een meerwaarde.

Wij waren er ook en maakten er het volgende verslag over.

Sirk De Soeverein in Lommel, nog twee dagen indrukwekkend circustheater

De Soeverein-Arena in Lommel biedt met zijn hoge infrastructuur de mogelijkheid om luchtacrobatie volledig tot zijn recht te laten komen. Ook de optredens op de grond kun je als hoogtepunten van het hedendaagse circustheater beschouwen.  23 jonge talenten uit 9 verschillende landen brengen nog 2 dagen om 15u en om 20u verbazend circus.

Vrijdagavond vonden meer dan 600 toeschouwers de weg naar de tweede editie van dit evenement. In een mooi aangeklede zaal  met oude en moderne uitvergrote herinneringen aan ongelooflijke circusacts werd ook een film vertoond met circusnummers uit het verleden. Het meer dan twee uren durend circusspektakel zelf, gaf een selectie uit het circustalent van vandaag dat de toekomst morgen, met succes zal ingaan.

Vanuit de achterwand speelde het Balkanorkest Henk Tiebosch vooraf, tijdens en tussen de nummers live. Terwijl de “zwarte” materiaalmannen het materiaal voor de volgende act klaarzetten en dat van de pas uitgevoerde act aftuigden, werden de volgende artiesten op een film, over de volledige breedte van de zaal op een horizontale strook kunstig voorgesteld.  Knap werk van de cineast van dienst en een eigenzinnige invalshoek. Ook de materiaalmannen kregen vaak applaus voor hun vlotte bijdrage.

Marcel et ses droles de femmes uit Frankrijk mochten met Jeanne La Folle de spits afbijten. Marcel gooide zijn dames door de lucht in een rookgordijn en kon ze na een salto meestal ook weer opvangen, hangend aan een luchtkader en Koreaanse portiek. Ze werden alvast aangemoedigd door een zotte bende van andere artiesten die hierbij uit de kleren gingen. Een heftig begin.
Het Franse acrobatenduo Antoine & Aurore kwam  even kort tonen dat ze er ook waren, gevolgd door de Nederlandse Wietske Vogels die een mooi en stijlvol hoepelnummer bracht. Ze liet haar hoepels rond nek, heupen, benen en voeten rondslingeren in alle mogelijke posities. Op haar ene been, een knappe vertoning. Het op haar verslingerd publiek genoot. Wietske kon daarna voldaan, onder daverend applaus, weer ophoepelen.

Tussen ons gezegd en gezwegen, met de vier gasten van het Belgische Carré Curieux weet je nooit op voorhand wat ze zullen voorschotelen. Krachtige spierballen, kunstige zeepbellen en sierlijke papieren vliegers die ze opgooien en weer opvangen. Vaak zijn het lumineuze ideeën met sterke acrobatie aan de Chinese losstaande mast. Onder de rok zit er vaak verrassend veel beweging en boven de rok zitten aardige ontblote bovenlijven. Met hun Entre Nous en hun Florilège wisten ze verrassend uit de hoek te komen en brachten ze de nodige humor. Hun multimediale voorstelling “Passage”¸ over leven na de dood, die ik tijdens Humorologie zag, behoort tot mijn  top drie die ik dit jaar zag.

Mathias Ramfelt uit Noorwegen kan wat van jongleren en kaatsen met meerdere ballen, zittend op een houten stoel in Stuck on Chair. Er komt telkens een bal bij uit zijn boekentas en dan mislukt er al wel eens iets. Als straf voor zichzelf haalt hij kracht uit zichzelf door een poot van zijn stoel af te zagen en er weer op plaats te nemen. Een tweede poot gaat eraf en stiekem verlang je naar een volgend falen. En Mathias kan wat van zagen. De stoel heeft geen poten meer en Mathias jongleert een balletje meer. Geniaal. De man heeft ook al twee wereldrecords jongleren op zijn naam. We zagen hem onlangs op een Cirque Soiree in de Vooruit en genoten nu weer met volle teugen van hoe een mislukking kan omgebogen worden in een knap vervolg.

Antoine & Aurore uit Frankrijk kwamen terug met Lamento della Nnimfa, een heel knappe hand-op-handacrobatie. Een kleine vrouw en een grote man, maar allebei groots in wat ze brengen. Alleen het weggaan vond ik een afgang.

Lucas Bergandi uit Frankrijk bracht een ijzersterk nummer Barolo op de stalen kabel. Hij loopt er op, behoudt er zijn evenwicht op, danst er op, springt er op met de voeten en op de handen en maakt er salto’s op zowel voorwaarts als achterwaarts. Knap en dat op een hoogte van rond 1m70.

Na de pauze kregen we nog vele hoogtepunten.

Cie “Hai que” zijnde Foucauld & Vania uit Frankrijk en Argentinië tonen hun kunsten op de vaste en de zwevende Chinese mast. Een bijzonder mooi duo dat elkaar in evenwicht houdt en innig de Chinese mast opklimt en samen weer afdaalt. Heerlijk om te zien, met mooie muziek en knap rondzweven op de zwevende Chinese mast.

Josa & Bellina Duotrapeze uit Duitsland brachten Dynamic Trapeze, een aaneenschakeling van technische hoogstandjes aan de swinging trapeze. Knap, sierlijk voeten- en handenwerk van beiden.

Cie Entrecorps, zijnde Tania Simili uit Zwitserland, bracht Sumati. Ze komt rugwaarts op handen en voeten op om met de mond een kegel op te pikken en deze over het lichaam te manipuleren. De kegel gaat knap van het ene been op het andere en daarna gaat Tania er de hoogte mee in via een doek, de kegel in evenwicht op het hoofd. Ze blijft in het doek hangen en jongleert de kegel. Ongelukkig verliest ze de kegel en de helper slaagde er niet meteen in ze juist terug te gooien. Niettemin een knappe prestatie en een aardige combinatie van twee disciplines.

Een van de applausvangers was de Japanner Naoto met King of YoYo. De sympathieke Japanner beheerst een circusdiscipline die je amper ziet: het gebruik van de jojo. Hij laat ze tollen, rollen, uitvliegen, opvangen en dit allemaal met 1 of 2 jojo’s perfect synchroon met een mooie soundtrack. Hij was de onbetwistbare ster op diverse straatfestivals waar hij een act brengt van een kleine twintig minuten waar je mond van openvalt van verbazing. Hij kreeg constant applaus voor zijn ongelooflijke performance van een laaiend enthousiast publiek. We zagen hem ook al enkele keren en blijven uitbundige fan.

Kenzo & co zijn beiden van Carré Curieux. Kenzo heeft een formidabel rokkennummer waarbij hij sierlijk over de vloer glijdt. Het blijkt via een éénwieler te gebeuren. Hij krijgt navolging door 3 companen van Carré Curieux die in andere rokken ook hun verschijning maken. Leuke rok en rol.

Max en Antonio besloten de avond met fraaie luchtacrobatie in La Rencontre. Dit Frans-Spaans luchtkaderduo heeft een grenzeloos  vertrouwen in elkaar en de nodige kracht en kunde om erg risicovolle luchtacrobatie te brengen in een stofwolk van magnesium.

Een verwend publiek genoot ten volle van dit fraai circusspektakel met programmatie door oud-Dommelhofdirecteur Marc Celis die een fijne neus heeft voor sterk talent. De voorstelling gaat nog het hele weekend in Lommel door in de Arena De Soeverein, om 15u en 20 u. Kaarten aan de zaal te krijgen of via www.lommel.be We kijken al uit naar de derde editie.

Johan Vanhie.

Verslag vierde dag Theater op de Markt Neerpelt

We kijken tevreden terug en kijken al uit naar Hasselt in 2014

Mooie liedjes duren niet lang, maar vier dagen voorstellingen volgen, het kruipt in de kleren.
We waren blij er weer bij te zijn en hiervan u op http://www.straattheatercircus.be (die een vervolg is van http://www.straattheater.net) in onze vreugde te laten delen. Zo’n 15 000 mensen bezochten het festival en de online-verkoop was een succes.
Johan Vanhie

NUUA (Fin) met Lento

http://www.cienuua.com;
http://www.circusnext.eu
Meeslepend circustheater met loslaten en terugpakken.
Cie Nuua is laureaat van CircusNext 2012 en brengt hier in première voor België een ongezien en origineel ballonnenspektakel. CircusNext is een Europees project waarbij op zoek gegaan wordt naar een nieuwe generatie circusauteurs om ze te begeleiden en te ondersteunen. Dommelhof Neerpelt is hier een van de ondersteunende partners. Hierbij werden in 2012 vijf projecten geselecteerd waarvan de Cie Nuua er één van was. De Cie bestaat uit een samenwerking tussen de jongleurs Olli Vuorinen uit Finland en Luis Sartori do Vale uit Brazilië ,samen met de lichtontwerper Jere Mönkkönen, de muzikant Petteri Rajanti en de kostuumontwerpster Anne Jämsä.
Jongleurs gooien normaal ballen of kegels of ringen de lucht in om ze daarna op te vangen omdat de wetten van de zwaartekracht hier werken. Bij heliumballonnen moet je integendeel rekening houden met het opstijgen van de ballonnen en ze tijdig terug kunnen vangen als je ze loslaat. Dit loslaten en terug kunnen pakken biedt een bijzondere spanning. Het idee en de uitwerking ervan levert een boeiend spektakel op en toont verrassende constructies.
De ballonnen hebben touwtjes en ze vullen de scene door er net boven te hangen. De twee artiesten hebben een jongleerbal op het hoofd en kijken elkaar soms zijdelings aan, maar doordat dit niet gelijktijdig gebeurt, kijken ze elkaar nooit in de ogen. Dit spel is grappig om zien. De ene sleurt de ander van de ene kant naar de andere kant van de sporthal langs de ballonnen heen, gevolgd door acrobatische sprongen tussen de ballonnen. Een arm en het lichaam wordt omhooggetrokken door de ballon. Terwijl de ene de ballon manipuleert, ondergaat de ander de gevoelens van de ballon. Ze nemen beiden de ballonnen via touwtjes vast, laten die los en reppen zich om de ballonnen van de ander terug te pakken. Als een ballon diverse keren op de punt van een mes omhoog wipt ontploft ze toch, maar ze baart een kleine ballon. Geblinddoekt wordt een monsterballon stuk geslagen. Mooi is het als kleinere ballonnen uit zichzelf lijken te vertrekken in groep en grotere ballonnen de andere omhoog trekken en een circustent vormen. De druk op de ballonnen wordt opgevoerd door er een plank op te leggen en er allebei op te staan. Uiteindelijk verdwijnt een artiest in de lucht, ogenschijnlijk omhooggetrokken door de ballonnen. Schitterend. Ze kregen een staande ovatie.
Foto’s op Flickr : http://www.flickr.com/photos/theateropdemarkt/sets/72157637257248156/page2/

Cie Endogène (Fr) met Diaphane

http://www.horslesmurs.fr/Compagnie-Endogene-Diaphane.html

Jongleren in een porseleinwinkel.

Het betrof een installatie van porseleinen objecten met het jongleren, bewegen en manipuleren ervan. Hierover was een kortfilm te zien en was een lokaal gevuld met ballen in porselein die hangen of liggen in de opstelling van de film. Er waren een aantal performances door jongleur Morgan Cosquer en beeldend kunstenares Céline Couronne, die na reservatie konden bijgewoond worden. We zagen alleen de film. Het betrof een coproductie van Theater op de Markt. Morgan is erg knap in de combinatie van het jongleren met handen en voeten en porselein is erg breekbaar.

Le Cubitus du Manchot (Fr) met Ballet Manchot

http://www.lecubitusdumanchot.fr/ballet.htm

Jong geweld in circus en muziek
De voorstelling van de zaterdag kon niet doorgaan omwille van ziekte van een artiest. De zondagvoorstelling ging wel door na vervanging van de zieke artiest. In een grote volle tent werd op een originele manier gevraagd om gsm af te zetten en geen foto’s te nemen.
Er doen nogal veel circusartiesten en muzikanten mee, die er een zeer levendige, ietwat decadente voorstelling van maken. De voorstelling duurt 80 minuten maar het eerste halfuur was teveel marcheren en kon me weinig boeien. Een gekke figuur verwelkomt ons in zijn tent, en verliest daarna van zijn pluimen, terwijl een ander de pluim inslikt en zich verslikt. Hij wordt neergeklopt en weggesleept. De muzikanten gaan wild tekeer. Een man moet alleen een piano tot bij de pianiste slepen. We beleven enkele kantelmomenten, terwijl de piano van zijn pluimen, zijnde zijn toetsen verliest. Er wordt nogal wat rondgelopen daar waar het publiek zit. De reden hiervan snap ik niet. Twee manen zingen als vrouw. Er is knappe acrobatie met hand op hand, sprongen en levende pyramides, maar het verloopt soms chaotisch. De cultfiguur mag na een hoepelnummer ophoepelen zonder hoepel. Een knap basculenummer wordt gevolgd door een fietsnummer en een Rou Cyrnummer. De voorstelling eindigt met een ballet in rondgereden karren. Ze kregen er een staande ovatie voor. De voorstelling was een première voor België.

Karl Stets (Den) met Cuerdo

Het was muisstil toen hij zijn muizenvallennummer opvoerde.
Deze voorstelling kende in Dommelhof zijn Vlaamse première. Wij hadden al in Doornik tijdens Piste aux Espoirs van deze zonderlinge artiest genoten. Hij duikt regelmatig zijn koffer in. Hij brengt een koordloopnummer, loopt met blote voeten geblinddoekt tussen opgespannen muizenvallen. Het was muisstil toen. Hij is sterk met touwen waarmee hij o.a. een slang laat optreden en in het leggen van knopen. Als hij een knoop moet leggen, ligt hij zelf niet in de knoop. Zijn optreden is bizar, maar uniek.

De circusateliers

(http://www.circuscentrum.be)
We konden jammer genoeg geen tijd vrijmaken voor de diverse circusateliers, maar we kregen in een volle tent heel wat beloftevol talent te zien dat op stage bij de ESAC was. Theater op de Markt biedt op die manier jongeren speelkansen in professionele omstandigheden en dat stimuleert.

Besluit

Theater op de Markt in Dommelhof Neerpelt was weer een geslaagd festival vol circustheater van hoge kwaliteit. Het publiek heeft al lang Dommelhof en zijn festival gevonden en laat zich graag verrassen door het programma. Limburg, Dommelhof en alle medewerkers mogen fier zijn op hun werk. De artiesten waren weer uitstekend en innovatief en de organisatoren die uit diverse landen van Europa op zoek waren naar mooie voorstellingen kregen hier wat ze wilden.
Van 7 tot en met 10 augustus 2014 is er in Hasselt de zomereditie van Theater op de Markt .
http://www.theateropdemarkt.be

 

 

 

Verslag derde dag Theater op de Markt Neerpelt

Voorstellingen om van te dromen en om bij te zweven.

Rode Boom en Kurt Demey (B) met In de lucht

(http://www.rodeboom.be)

Waar de bomen spreken en iemand diep in de put zit en in de lucht kan zweven: fantastisch. Deze voorstelling behoort tot mijn top drie.

Deze voorstelling ging door in en rond het Klankenbos van Dommelhof. Ze werd viermaal de vrijdag en de zaterdag gebracht en was telkens uitverkocht. Het is een voorstelling voor kinderen van 6 tot 10 jaar en hun ouders. In onze groep waren er nogal wat ouders en gelukkig ook een aantal kinderen die het verhaal met hun fantasie tot een heerlijk avontuur brachten. We worden individueel uitgerust met een radio-guidesysteem waarbij we geluiden kunnen ontvangen in onze koptelefoon en zelf te horen zijn bij de anderen.

We gaan op bezoek in de radiostudio, rondgeleid door een super enthousiaste Jenny. Ronny is al even enthousiast in the air, live aan het uitzenden. We overtreden de grondregel van het studiobezoek en krijgen te horen dat Jenny, Radio Rocket heeft ingeschreven voor de wedstrijd van de Gouden Micro. Daarvoor moet Ronny wel de boswachter gaan interviewen. Wij op zoek, maar Ronny wordt opnieuw met zijn jeugdliefde Isabelle geconfronteerd. Ze speelt via de radio met zijn voeten en valt in een ongelooflijk diepe put. Wat nu? Moet Ronny zijn tocht naar de boswachter voortzetten en zijn kansen op de Gouden Micro gaaf houden of moet hij Isabelle redden? De kinderen staan voor een verscheurende keuze. De zoektocht begint. We passeren bomen die ons aanspreken, wandelen door het bos met Ronny op kop en ontdekken waar Isabelle de was heeft uitgehangen. Een sleutel naar de oplossing verdwijnt op mysterieuze wijze en we komen terecht op een rituele plek van Sarado de bosgeest waar we een soepje maken van materialen die we eerst moeten zoeken. Een kookpot steekt zichzelf in vuur en vlam en we moeten een ritueel met een steen en diverse schedels tot een goed einde brengen. Gelukkig zijn de kinderen die mee waren erg slim zodat Isabelle kan gered worden, want nu loopt ze nog rond als een kieken zonder kop. We gaan op bezoek bij Isabelle en zien dat ze zweeft. Ongelooflijk als je het niet zelf gezien hebt. De kinderen willen ook zweven, maar dat kan ook niet in een, twee, drie. Ze zetten hun tocht naar de boswachter verder, lopen door iets wat je normaal niet in een bos gaat vinden en vinden een mysterieuze doos met een boodschap over de Gouden micro. Loopt dit allemaal wel goed af?

Een voorstelling om van te snoepen, waar de fantasie van de kinderen het verhaal een hogere dimensie geeft. Radio maken: love is in the air. “In de lucht” is een heerlijke fantastische zoektocht van 75 minuten vol van verrassingen waarvoor mentalist en gehoornde man Kurt Demey zich verdiepte in Indische mysteries. Een aanrader.

Foto’s op Flickr: http://www.flickr.com/photos/theateropdemarkt/sets/72157637257248156/

Leandre (ES) met Chez Leandre

(http://www.leandre.es)

Op bezoek bij een meesterclown, een feest voor bezoeker en toeschouwer.

Veel volk in het Atrium voor deze gratis woordloze voorstelling. Ze lopen de deur plat om deze voorstelling te kunnen zien. Leandre komt vanuit het publiek zijn wereld binnen. Een aantal meubels worden “recht” gezet alsook een deur. Wie er op bezoek komt en in welke mate ze inspelen op de gastheer, bepaalt wat je gaat zien. Plezier genoeg met deze clown die er telkens een ander feest van maakt.

Een pakjesbezorger zorgt voor een welkomstgeschenk waar de mensen hun voeten aanvegen en een man vormt het spiegelbeeld van Leandre en komt tot de ontdekking dat Leandre een kraan van een man is. Een jongetje mag marionet spelen en verdwijnt in de ladenkast zonder bodem en een jonge dame mag een overval spelen. Gelukkig haalt Leandre een bankkaart uit een “gevonden” handtas, waar alle nuttige zaken er blijkbaar tweemaal inzitten. Een bankkaart verzilveren, ’t is een mondvol. Een dame mag een glaasje meedrinken en een mindervalide met een aanstekelijke lach mag zich uitleven. Het feestvarken krijgt een meisje met een cadeautje op bezoek.

Elke bezoeker speelt mee en dat levert veel spelplezier en kijkplezier, waarvoor het publiek dankte met een staande ovatie. Later in de namiddag trad Leandre nogmaals op ter vervanging van een voorstelling van Le Cubitus de Manchot, die wegens ziekte van een hoofrolspeler niet kon doorgaan. De voorstelling wordt ook vaak op straat gespeeld en is een aanrader, ook al heb je die meerdere keren gezien.

Foto’s met een publiek dat zich vermaakt op Flickr : http://www.flickr.com/photos/theateropdemarkt/10644595775/in/set-72157637257248156

Cie Sacékripa (Fr) met Vu

(http://www.sacekripa.com)

Vu: ’t is ongezien

Sacekripa: dat kun je met geen woorden beschrijven.

C’est du jamais vu. C’est formidable.

Deze voorstelling behoort ook tot mijn top-drie van het festival.

Vorige editie van Theater op de Markt in Hasselt wist Sacékripa ons al aangenaam te verrassen met hun première van Marée Basse. Nu zijn we dolenthousiast over de solovoorstelling van jongleur Etienne Manceau die zijn inventiviteit botviert met huis- en keukengerief. Drie voorstellingen in de dansstudio die telkens uitverkocht waren en dat is niet te verwonderen als je “Vu” gezien hebt.

Het is behelpen met maar één elektrisch snoer, maar het is genoeg om een waterkoker of een broodrooster tot toeren te brengen die ongelooflijk inventief zijn. Etienne weet hoe hij een cup of tea moet zetten. Voor de toeschouwer een belevenis om mee te maken, hoe hij zijn tea op smaak weet te brengen met suiker en melk. De man draagt gelukkig een bril en houdt van lange vingers en is onhandig met lucifers. Gelukkig is hij handig met een kapmes. Een toeschouwer die behulpzaam is krijgt voor zijn hulp al of niet een snoepje. Het is een voorstelling om van te snoepen, om vingers aan af te likken, met veel ongelooflijke manieren om huis- en keukengerief te gebruiken. Het maakt het leven een stuk eenvoudiger. Alleen Etienne heeft er aan gedacht om ze in deze voorstelling te tonen. Deze jongleur laat zich hier van een andere kant, als droge komiek kennen. Een boeiende voorstelling met veel verrassingen, zelfs achter de schermen. Het publiek was er dol op en gaf een staande ovatie. “Vu”, gezien het ongeziene succes, een voorstelling om meerdere keren te zien.

Les Krilati (Fr) met Racines

(http://www.leskrilati.com)

Een circusvoorstelling waar de artiesten de boom in konden.

De voorstelling Racines, aangekondigd als een Belgische première, was al eens te gast tijdens het Atlasfestival in Antwerpen. In de niet volledig bezette schouwburg van Dommelhof werd op scene een reusachtige boom neergezet en het verhaal omtrent de ballingschap van drie mannen en een vrouw schiep heel wat verwachtingen, die voor mij onvoldoende werden ingelost. Het spel bleef te beperkt en kon creatiever aangepakt worden. Terwijl de ene artiest zijn circusnummer brengt, staan de andere te kijken. Er wordt knap gejongleerd met 1 tot 5 kegels en de muziek wordt versterkt als een bijl in een blok hout terecht komt en gevolgd wordt door een handenstand op blokken hout die weggeduwd worden. De boom wordt gebruikt om in te klimmen, te hangen, te glijden en om er naar een Chinese mast te springen, maar het verhaal komt niet voldoende uit de verf. Leuk is wel hoe een man in een omgekeerde ton probeert zijn natte kleren te wisselen. Knappe handenstandacrobatie en een onuitgewerkte storm die een einde aan de voorstelling maakt, waar de menselijke relaties onvoldoende onze alledaagse menselijke relaties weerspiegelden.

Cie Bakélite (Fr) met Braquage

(http://www.compagnie-bakelite.com)

Billy, crimineel goed. Verbeelding en technisch vernuft aan de macht. Misdaad in New-york tussen de rekken.

De kleine crimineel maakt er een groteske overval van. Super leuk en technisch erg inventief, deze voorstelling tussen de rekken, die met enige fantasie, de te kraken bank in New-York weergeven. Met allerlei alledaagse objecten weet Olivier Rannou een bankoverval te brengen waarin hijzelf, zichzelf en zijn compagnon Billy speelt. Hij brengt dit op een geniale manier met veel humor en fantasie. Ik zou niet graag zijn rekken aanvullen, want die liggen vol met materiaal dat helemaal niet werkt zoals je het normaal verwacht. Als een dief in de nacht komt hij op en sleept ons mee in een avontuur met achtervolgingen, inbraken, het beklimmen van torenhoge buildings, het openbreken van een koffer, het verschalken van security. Hij brengt een telefoongesprek tussen zichzelf en Billy, en kent veel pech in zijn misdadig opzet. De toeschouwer amuseert zich voortdurend en is getuige van knappe technische trucks. In het begin is er nogal wat Franse tekst die voor niet-Franstaligen nogal snel gesproken wordt, maar een mond op TV brengt ook Vlaamse uitleg. De Peetvader heerst over het misdaadmilieu en alles wordt gevisualiseerd zodat we onze eigen verbeelding even moeten richten op de verbeelding van de artiest. Gelukkig heeft Rannou een onuitputtelijke fantasie en zijn het niet alleen de hoogspanningkabels die voor hoge spanning zorgen. Hij kruipt door riolering achter de bewegende schoenen van Billy en draagt diens handen op zijn rug. Een heerlijke criminele voorstelling waarbij je ogen tekort komt en met verbazing op het puntje van je stoel vol spanning zit te kijken.

Morgen meer van dat.

Morgen hebben we nog de installatie van Cie Endogène, Nuua met Lento en Ballet Manchot van Le Cubitus du Manchot op het programma staan. Cuerdo van Karel Stets zagen we vroeger al.

Verslag tweede dag Theater op de Markt

Een dag vol wonderlijke ontdekkingen

Theater op de Markt in Neerpelt had op 1 november weer heel wat te bieden, waaronder een aantal voorstellingen, die alleen die dag te zien waren. Een aantal producties hadden we al gezien en konden we in ons uurschema laten passen, zodat we blij waren ze terug te zien, anderen waren compleet nieuw of kenden hier hun Belgische première. Er viel sowieso weer veel te ontdekken en het festival betreedt ook het neventerrein van de dans en de performance . Ondertussen zijn van diverse voorstellingen die we de eerste dag zagen ook foto’s te zien op Flickr, te bereiken via de website van Theater op de Markt. Beelden zeggen vaak meer dan wat woorden hier kunnen zeggen.
www.theateropdemarkt.be

Cie Side-show met Wonders

http://www.side-show.be/

Het vallen van een blad, je zou er het plafond van oplopen.
Je weet niet wat je ziet in deze ongekende fantastische wereld.

Het festival kende een wereldpremière met een eigen productie van de nieuwe Belgische groep Cie Side-show rond Quintijn Ketels, circusartiest, danser en Aline Breucker, scenografe en kostuumontwerpster. Zij werkten samen met het duo acrobaten Elsa Bouchez en Philippe Droz.
De brochure vertelt :
“Wonders is een dwaaltocht in een onbestemde ruimte, die inspeelt op de nieuwsgierigheid en de verbeelding van de toeschouwer. Schijnbaar onmogelijke scènes komen in beeld. Wonders opent de poorten naar een andere en intrigerende wereld. Lichamen en decors smelten samen door middel van acrobatie en machinerie uit het klassiek theater. Een voorstelling over kijken als vraag en waarneming als antwoord.”

Wat mij betreft, ik heb gekeken maar de waarneming biedt mij als antwoord, nog meer vragen. De voorstelling zou ongeveer 1 uur duren maar duurde een kwartier langer, waardoor het publiek zich wat onrustig voelde. Ik vond ze echter mooi om zien, al kwam de inhoud me niet altijd duidelijk over. De artiesten willen eigenlijk geen verhaal brengen. Elk brengt zijn verhaal en de toeschouwer moet zijn verbeelding zijn gang laten gaan.

Quintijn Ketels was ondersteboven van een afbeelding van een plafondloper uit Gent, Philippe Lemeur, in een boek van circushistoricus André De Poorter. Dit ook realiseren werd een obsessie. Met veel zweet en zoeken in de plastische mogelijkheden van Aline Breucker, werd een voorstelling geboren die doorspekt werd met elementen uit de Side-show ( behaarde lichamen , elastische huid, de freaks, het absurde, het irreële, de wonders )

De voorstelling ging door in De Zwarte Doos, een ruimte die volledige duisternis biedt. De artiesten vonden ze voor het publiek wel niet ideaal wat zicht betreft en dat het publiek te dicht zat.

De belichting is goed gekozen en de beelden die de toeschouwer krijgt zijn mooi en origineel, en spreken tot de verbeelding. De voorstelling ging tweemaal door en was telkens uitverkocht.

Er zijn foto’s te zien op de tweede set van Theater op de markt in Flickr.
http://www.flickr.com/photos/theateropdemarkt/sets/72157637219128436/

Ze illustreren hoe onwerkelijk mooi de voorstelling is. Er wordt geen woord gesproken, de verbeelding is hier aan de macht.

“Wonders toont de dwaaltocht van een podiumartieste die moet kiezen. Het publiek kijkt mee vanuit de coulissen: vertwijfeling achter het doek, de grote glimlach voor het publiek. Wonders opent de poorten naar een wereld tussen schijn en werkelijkheid. De confrontatie van circusacrobatie met theater en dans leiden tot schijnbaar onmogelijke scènes. Cie Side-Show creëert onverwachte beelden en schept situaties die iedere toeschouwer aan het denken zetten. Een voorstelling die inspeelt op onze nieuwsgierigheid en niemands verbeelding onberoerd laat.”

De voorstelling begint met een mooie belichte voorstelling van de twee mannen en de twee vrouwen. Een blad papier dwarrelt naar beneden. We zien de artiesten op scene lopen, maar ook omgekeerd op het plafond. De artiesten bewegen tussen grote poppen die horizontaal en verticaal de ruimte vullen. Op de achterwand worden brieven in de verf gezet en een hoop brieven dwarrelen naar beneden net als een vrouw die via een touwladder daalt en door de twee mannen wordt opgevangen. Al dansend wordt ze boven hun hoofden op handen gedragen. De muziek is soms bevreemdend, soms heel mooi. Je weet niet altijd wat je ziet. De combinatie van acrobatie, dans, papier, decor, muziek, belichting, levert fraaie beelden op. De kledij spreekt tot de verbeelding of is strak. De poppen gaan mee in het verhaal. Een gezicht uit papier en handen uit papier worden geplukt en er vormt zich een berg papier die tegen de muur gekleefd wordt. De ene vrouw scheurt papier en bedekt er de ogen van de andere mee. De twee mannen dansen en vechten als twee herten en kloppen elkaar zwaar op het lichaam. We zien hoe een vrouw een koord naar zich toetrekt en hoe een hand uit de berg papier komt. De arm en de hand krijgen een donkere kleur en een vrouw in een reuze wit kleed verdwijnt in de lucht. Ze eindigen, belicht in hun hoek zoals ze begonnen waren.

Mooi, bevreemdend, vol beelden en moeilijk om onder woorden te brengen. Laat de beelden over je heen gaan en geniet ervan. Ze kregen een staande ovatie. De voorstelling werd geadviseerd voor een publiek van 10+. Binnenkort nog te zien in De Kriekelaar, Gaillaitstraat 86 in Schaarbeek op 14 en 16 november om 20u.

 

O Ultimo Momento (Por/Fr) met de vervangvoorstelling Contigo

http://www.oultimomomento.com

Van de oorspronkelijk voorziene voorstelling “Ce qui reste” bleef niks over, omdat die omwille van kwetsuren niet kon doorgaan. Het bleef echter indrukwekkend.

Dezelfde compagnie bracht een vroegere voorstelling Contigo. Dit was de beste oplossing die organisatie en artiesten konden vinden nadat bekend raakte dat een van de artiesten in de duovoorstelling gekwetst was. We kregen dus een solovoorstelling die zeker ook de moeite waard was.

Uit de vervangtekst in het Artiesten-ABC lezen we :
“Twee Portugese artiesten, João Paulo P. Dos Santos en Rui Hort laten hun ervaringen en invloeden samensmelten tot Contigo. Deze voorstelling gaat over hun verschillende percepties van lichamen en objecten. Op een lege scène, met enkele objecten, een Chinese mast en bovenal een lichaam, drukt João zijn woede, zijn meesterlijke vaardigheden, maar ook zijn uitputting en zijn eenzaamheid uit”

“Mijn doel is niet om te zijn of niet te zijn, maar een danser te zijn in harmonie met de Chinese mast en met mijn lichaam “.

Een hoge Chinese Mast, reikend tot in de top van de sporthal, een geconcentreerde vlakken-verlichting, een artiest in een stoel en een verlicht doek waar hij een steen zal uithalen. De artiest gebruikt de stoel en de steen in zijn nummer aan de Chinese mast. Vanop de stoelleuningen sprint hij op zijn Chinese mast. De stoel wordt steeds verder gezet. Hij neemt de stoel mee tot boven na er beneden mee gedanst te hebben. De stoel wordt boven vastgezet en gebruikt om op te staan, te zitten, te hangen, er onder door te kruipen. De artiest beheerst op een indrukwekkende manier de Chinese mast en maakt er een mooi spektakel van. Hij beklimt op diverse wijzen de Chinese mast en daalt ook op diverse spectaculaire manieren. Hij maakt zelfs een voorwaartse salto aan de mast. De steen wordt omhoog gegooid en bij het afdalen weer opgevangen. Als de steen valt, laat hij zich met het hoofd naar beneden snel zakken om de steen in de mond te nemen. Bovenaan haalt hij ook nog een metalen stok te voorschijn om er mee te werken, hij gooit ze op en vangt ze dalend weer op. Knap in uitvoering en belichting. Het was muisstil in deze veertig minuten durende voorstelling op grote hoogte. Wil ik beslist nog eens terug zien.

Foto’s op Flickr: http://www.flickr.com/photos/theateropdemarkt/sets/72157637188784773/

Los Galindos (ES) met Maiurta

http://www.losgalindos.net

Oerdeeglijke clowneske voorstelling vol nostalgie naar het succesrijke trapezistenbestaan.

Los Galindos was eertijds een naam in het straattheatercircuit dat borg stond voor een ludiek en kwalitatief trapezespektakel. Maar een artiest blijft niet jong, wordt bang en minder lenig. Maar hij heeft wel levenservaring zat. Tijd om zijn leven te bekijken. Marcel Escalano doet dat in een speciale tent, een Yurt, een soort nomadentent, die verwijst naar het nomadisch bestaan van een circusartiest. Zijn vrouw ontvangt het publiek, terwijl hij op de houten vloer omgekeerd, teksten in krijt aanbrengt bij de krijttekeningen. De teksten gaan over het verleden. Wat in zoveel tijd werd opgebouwd, wordt in één veel kleiner moment weggeveegd. We zagen de voorstelling al tijdens Humorologie en waren benieuwd welke evolutie we zouden zien. De voorstelling was met meer humor gekruid en er was een andere muzikant die andere accenten in zijn muziek stak. Hij werkt met bloem en maakt er deeg van en vormt het vooral op het gezicht tot masker, haar of neus, om ermee de clown uit te hangen en om op verkenning te gaan.

Hij komt op, geniet van een denkbeeldig applaus en speelt dan tuba zonder toeten noch blazen. Hij spant het net onder de trapeze en doet het gevaarlijke nummer na veel aarzeling. Hij blijft lenig voor zijn leeftijd.

Met deeg maakt hij maskers, figuren, een slang, … en speelt er interactief mee. Ondertussen deelt iedereen popcorn uit. De belichting bestaat vaak uit 1 lamp die rond de piste slingert en een speciale sfeer creëert. De bloem maakt nogal wat stof en met wat hij in deeg maakt geeft Marcel ons stof tot nadenken. Een (h)eerlijke voorstelling met knappe livemuziek en veel sfeer.

http://www.youtube.com/watch?v=l-d32SVQc8E

Cirque Aïtal (FR/FIN) met Pour le meilleur et pour le pire

www.cirque-aital.com

Goede tijden, slechte tijden: Le pire vond ik le meilleur.

Dit is mijn voorkeurvoorstelling van het festival.

Veel humor, originaliteit, zeer goede acrobatie met gebruik van originele wagenonderdelen, een Finse colère die Kati noemt en een beresterke Franse reus Victor, die zich dood rookt, en die een auto van het merk Aïtal opheft.

De auto zelf speelt een vooraanstaande rol, als kleedkamer, als (v)rijmiddel, uit zichzelf rijdend (een automatiek?) met of zonder zijn eigenaars, met of zonder honden. De autoradio laat zich persoonlijk kennen en brengt andere muziek naargelang de persoon die de deur dichtklapt.

We krijgen veel humor en een originele setting in zand met luchtacrobatie op een losgemaakte uitlaatbuis. Een spelletje badminton, van een geweldige Victor uit Frankrijk tegen een pluimgewicht uit Finland. Kati wordt door het zand gesleurd, duikt de koffer in en duikt van de auto. Ze doet stoer in badpak, als automonteur met pet, vangt een duikende Victor op en krijgt een koude douche. Een uur plezier en ontroering, met ruzie en liefde voor elkaar en voor het acrobatievak met fantastische hand-op-handstanden en salto’s. Heerlijk circustheater dat een staande ovatie kreeg en waarbij de artiesten meerdere keren werden teruggeroepen. Ze speelden drie dagen telkens voor een uitverkochte tent.

Foto’s te zien op Flickr bij Theater op de Markt.

http://www.flickr.com/photos/theateropdemarkt/sets/72157637219128436/page2/

 

Sabine Molenaar/Sandman (NL) met that’s it.

http://vimeo.com/70052079

Een droom van een dansvoorstelling over dromen en nachtmerries van Sabine.

De titel laat veronderstellen dat het gemakkelijk is, maar het dansen van Sabine is eerder ongelooflijk, mooi en boeiend.

Alhoewel dans niet direct mijn dada is, kon deze voorstelling me blijvend boeien. Sabine Molenaar is niet klein van gestalte, maar ze beheerst haar lichaam volledig en ze kan het draaien en keren aan alle kanten. Ze danst het hele podium rond, doet kleren aan en uit. Ze verliest het hoofd, gebruikt kledij, haar en ketting als expressiemiddel. Knappe solodansact onder de vlag van haar eigen gezelschap Sandman. Ze was de verrassende revelatie tijdens Theater aan Zee in Oostende .

Ook dat nog

Bij het vertrek konden we weer genieten van de mooie decoratieve vuurinstallaties overal in Dommelhof door de Vuurmeesters aangestoken. In de foyer was Stefaan De Winter met zijn Grande boîte, de discoliefhebbers de time of their life aan het bezorgen in zijn kleinste discotheek der wereld.

We zagen die dag niet, maar wel al vroeger:

Cie Pol en Freddie en Gab met Cirque Démocratique de la Belgique.

http://www.cirquedemocratique.be

Deze Vlamingen voeren uit waarvoor het publiek stemt.

Het publiek was duidelijk in de stemming en was niet ontstemd met wat ze te zien kregen, want ze hadden er zelf voor gekozen.

Ik geef hier eventjes mee hoe we ze op Humorologie meemaakten.

Belgen stemmen in geel of rood om de artiesten tot onmogelijke prestaties te brengen.

Pol en Freddy, zijnde Bram Dobbelaere en Sander De Cuyper (ik weet niet of de volgorde klopt) wonnen vroeger op Humorologie met hun show “Ready” het humorconcours. Ze toerden vijf jaar rond met deze show en waren ondertussen ook de wereld aan het veroveren met Cie EaEo. Voor deze nieuwe show kunnen ze beroep doen op collega Bonduel, zijnde Gab van Woesh en van Shake That waar Sander ook al in meespeelde. De keurige heren hebben hun tribune meegebracht en een groot rood vloeren toneeldoek en een podium. De Belgische driekleur wappert aan beide kanten en het publiek stroomt op dit middaguur op een zondag toe. Ze krijgen een rood en geel stembiljet omdat de artiesten dat brengen, wat gekozen wordt door het publiek. We komen in de stemming door het Belgische volkslied dat iedereen doet rechtstaan. Sommigen zingen uit volle borst mee, anderen zoals sommige van onze Rode duivels doen, heel ingetogen.

Als er niet gestemd wordt raken de drie ontstemd, dus iedereen is verplicht om te stemmen. We kunnen stemmen voor een solo jongleren of voor een uiteenzetting over de Belgische democratie. Ik laat u raden wat het werd…. Toch krijgen we Sander zijn jongleerkunsten te zien waarbij het publiek telkens stemt voor een bal meer of geblinddoekt jongleren met kegels. We krijgen een gênante climax omdat het publiek daarvoor kiest. Het publiek maakt het de artiesten niet gemakkelijk.

Bram tapdanst met skibotten en krijgt nadien gezelschap van tapdansers Sander en Gab. Ze kunnen er aardig mee uit de voeten.

Een voorzien acrobatentrio kan niet optreden omdat er zich enen juist heeft gekwetst. Het blijkt Sander te zijn. Was hij het ook niet die vroeger zijn arm uit de kom liet trekken? Gab mag zijn troeven uitspelen, en de negentig procent van zijn brein gebruiken om de volgorde van een kaartspel van 52 kaarten uit het hoofd te leren. Hij slaagt erin tot Sander het om zeep helpt, maar collega Bonduel is niet van de kaart te spelen. Hij weet ook België op de kaart te zetten.

Na een referendum krijgen we een bordennummer op ons bord. Soepborden worden gejongleerd en naar elkaar gegooid en op stokjes gedraaid. Verdraaid goed zonder brokken te maken.

Het einde is nabij. Het publiek kan kiezen voor een onbekende act. Wat het is ga ik hier niet vertellen, maar het werd levensgevaarlijk voor Sander die niet stond te springen om het te doen. Doet hij het of doet hij het niet? Het publiek besliste ook hier weer. Sander werd voor moed en zelfopoffering gehuldigd met een medaille, een krans en een plaats op het hoogste schavot. Ik geef te raden wie de populariteitspoll won.

Cie Circoncentrique met Respire

www.circoncentrique.com

Een adembenemend mooie voorstelling.

We zagen de voorstelling al meerdere malen zoals in De Roma in Borgerhout, die op hetzelfde moment als Theater op de Markt zijn Circo Roma-festival heeft. Hier ging ze door in CC De Palethe in Overpelt.

Toen we de voorstelling bijna twee jaar geleden in De Roma zagen schreven we:

Alessandro Maida (Italiaan) met zijn bal (groot en kleine) en Maxime Pythoud (Zwitser) met zijn enkel rad, vormen samen een Belgische compagnie, omdat ze in Brussel wonen en aan de ESAC afstudeerden. Ze werkten ook al mee aan de succesvoorstelling met andersvaliden Complicités van Espace Catastrophe en brengen een goed 45 minuten durend woordloos spektakel dat op veel whow-kreten onthaald werd. Ze lopen rond, hangen aan elkaar, gooien zich op elkaar, staan op elkaar, maken sprongen voorwaarts en achterwaarts. Knap gedaan. Een lamp gaat aan en drie ballen komen op verschillende manieren in beweging. Er wordt op diverse manieren gejongleerd en mooi is als Alessandro jongleert terwijl hij wordt vastgehouden of jongleert omgekeerd hangend. Er wordt een kat en muisspelletje gespeeld met een grote bal, waarbij Maxime vaak verraden wordt door de kinderen die helemaal opgaan in het spel met de grote bal. Met de armen zwaaiend wordt er zwaar in- en uitgeademd. De voorstelling heeft zijn naam niet gestolen.

Alessandro is een meester in het lopen en draaien op de grote bal. De muziek is gevarieerd en de belichting komt soms van een bureaulamp. Kleinere ballen draaien knap rond op de grote bal.

Een grote lamp gaat aan en Maxime komt ons een staaltje van zijn kunnen tonen op het enkel rad. Hij draait hiermee snel rond, op mooie muziek tot hij bijna horizontaal ronddraait en zich daarna weer opricht. Met en zonder benen draait hij snel in zijn rad rond. Knap als ze met tweeën rug aan rug in het rad ronddraaien. Maxime hangt ook draaiend in zijn rad, snel en soms met 1 hand. Het rad draait ook rond hem heen en helemaal mooi is het als het rad op de grote bal meedraait. Ze bevinden zich alleen of met zijn tweeën op de ronddraaiende bal die zich in het rond draaiende rad bevindt. Erg knap is dat.

Als het licht uitgaat krijgen beide artiesten terecht een staande ovatie. “Cie Circoncentrique sleurt je mee in een cirkelvormig avontuur, een acrobatische en poëtische draaikolk”. Respire! Is adembenemend mooi.

Morgen een gevulde dag

Morgen gaan we ’s morgens in de lucht met Rode Boom en Kurt Demey, gaan we ’s middags op bezoek bij Leandre, kijken we naar Vu van Sacékripa, want deze hebben we nog niet gezien. Nadien kijken we naar jong talent op stage bij de ESAC. ‘s Avonds kijken we naar de boom in de schouwburg van Les Krilati met Racines en gaan we op rooftocht met Cie Bakélite. Dat belooft.

 

 

Theater op de Markt opnieuw beleven.

Op Flickr heeft Theater op de Markt een aantal sets met foto’s van deze en vorige edities van het festival. (2012 Hasselt, 2011 Neerpelt). Samen al 1186 foto’s http://www.flickr.com/photos/theateropdemarkt/sets/

Theater op de Markt Dommelhof

Theater op de Markt Flickr

Over het festival dat pas in Neerpelt plaats vond, heeft hun fotograaf (razziphoto) er al 3 sets met foto’s op geplaatst. We geven een overzicht (tussen haakjes het aantal foto’s)

set 31-10-2013:

82 foto’s (hier afgebeeld: Pieter en Jacob Ampe)

blz 1                                                                                blz 2

1) Medewerkers (2)                                                    7) Opening met Bert en Fred (9)

2) O Ultimo Momento (13)

3) Circo Ripopolo (1)

4) Bar en foyer (3)

5) De Vuurmeesters (4)

6) Pieter en Jacob Ampe (15)

7) Opening met Bert en Fred (32)

set 01-11-2013 :

138 foto’s (hier afgebeeld: Publiek in stemming bij Cie Pol en Freddie en Gab)

blz 1                                                                                               blz 2

1) Cie Side-Show (34)                                                           4) Cirque Alfonse (22)

2) Cie Endogène (1)                                                              5) Cirque Aital   (28)

3) Cie Pol en Fredddie en Gab en publiek (10)                   6) Sabine Molenaar (16)

4) Cirque Alfonse (27)

set 02-11-2013 :

151 foto’s (hier afgebeeld : Los Galindos)

blz 1                                                                                blz 2                                    blz 3

1) Rode Boom en Kurt Demey (31)                        5) Nuua (25)

2) Los Galindos (20)                                                6) Cie Galapiat (45)                     (7)

3) Balie en internetcorner (5)

4) Leandre en publiek (15)

Mogelijk komt er nog een of meerdere sets.

Johan Vanhie